لفظ شیعه
شیعه در لغت بر دو معنا اطلاق میشود: یکی توافق و هماهنگی دو یا چند نفر بر مطلبی، و دیگری پیروی کردن فردی یا گروهی از فرد یا گروهی دیگر.[۵][۶] در زبان عربی در اصل به معنای یک، دو یا گروهی از پیروان است. در قرآن این لفظ چندین بار به این معنا به کار رفته است. برای نمونه در آیه ۱۵ سوره قصص دربارهٔ یکی از پیروان موسی از عنوان شیعه موسی[۷] و در جای دیگر از ابراهیم به عنوان شیعه نوح یاد میکند.[۸]
در تاریخ اسلام لفظ شیعه، به معنای اصلی و لغویاش برای پیروان افراد مختلفی به کار میرفت. برای مثال، گاهی از شیعه علی بن ابیطالب و گاهی از شیعه معاویه بن ابیسفیان نام برده شده است. اما این لفظ به تدریج معنای اصطلاحی پیدا کرد و تنها بر پیروان علی که به امامت او معتقدند اطلاق میشود.
فرقههای شیعه
شیعه به زیدیه و کیسانیه و امامیه تقسیم میشود.[۱۰] زیدیه بر سه، کیسانیه بر دو و امامیه بر پانزده دستهاند[۱۱] که به فرقههای امامیه معروف هستند. امروزه چند دسته اصلی شیعه دوازدهامامی، شیعه اسماعیلی ،علویان و شیعه زیدی از آن وجود دارد
